Texto de Xurxo Souto

See english below

Sabemos que home non pode competir coa natureza en beleza. Nesta Fisterra desgraciadamente, descubrimos que pode superala en capacidade de destrucción.
Velaí a profecía do chapapote que cada naufraxio viña anunciando:
Polycommander, Urquiola, Casón, Mar Exeo… Galiza, o único lugar do planeta Terra onde os petroleiros tropezan -non dúas- tres, catro, veces na mesma pedra: a incompetencia da administración. 
E chegou o Prestige. O que puido ter sido un pequeno accidente converteuse na escenificación verdadeira da morte do océano. O arroto dun só barco feriu o mar dende Francia a Portugal, e foi concentrar toda a súa forza maligna contra o soño das derradeiras praias virxes de occidente: a Costa da Morte. 
A pé de area, aprendemos que, na desgracia do mar, só existe un antídoto: as propias persoas.
O “alivio rápido” de última tecnoloxía só trae máis dor ás rochas. Pero as ferramentas cativas convértense nas mans dos voluntarios en obxectos preciosos quen de ir devolvendo, cunha humildade infinita o solaz ao océano. 
Esta é alianza do mar. O alento de vida dun pobo que foi quen de berrar ¡Nunca Máis!, diante de todos os que se empeñan en seguir cuspindo a barlovento.
A hecatombe do Prestige sinala o fracaso definitivo dun sistema onde o petróleo manda máis que os estados, que as persoas, que a natureza.
Dende a periferia de Europa, tocounos a nós, as galegas e os galegos, pór en cuestión esta orde obsoleta e converternos en verdadeiros embaixadores do océano.
Vide a esta Fisterra. Seguímosvos agardando. Detrás deste anti-mar hai un país marabilloso. E aquí estamos nós, xentes da ribeira, para inventar o futuro. ¡Nunca Máis!.

XURXO SOUTO

Membro da Plataforma Nunca Máis

It is known that man cannot compete with Nature in beauty. In this Land´s End, unfortunately, we do know that man can surpass Nature in destruction.
Here it is the prophecy of the fuel, announced by every shipwreck:
Polycommander, Urquiola, Casón, Mar Exeo… Galiza, the only place on Earth where the oil tankers stumble- not twice- but three, four times, on the same stone: the Government’s incompetence.
And then the Prestige. What could have been a minor accident became the real staging of the Ocean’s death. The belch of just one ship hurt the sea from Portugal to France and concentrated all its force against the dream of the last virgin beaches in the West: A Costa da Morte.
On the sand we learned that there is only an antidote to the grief-stricken sea : the people.
The ”fast relief” of the latest technologies just brings more pain to the rocks. But the small tools in the volunteers’ hands become precious objects capable of giving the ocean its infinite solace back.
This is the sea’s alliance. The spirit of life of the people who shouted ¡Never Again! in front of all those who insist on spitting windward.
The Prestige disaster shows the definitive failure of a system in which oil has more power than the states, than people, than Nature.
From the periphery of Europe, it was our turn, Galician people’s turn, to raise questions about this obsolete order and become the real ambassadors of the Ocean.
Come to this Land’s End. We are still waiting for you. Behind this anti-sea there is a wonderful country. And we, people from the seashore, are here to invent the future.
¡Never Again!

XURXO SOUTO
Member of Plataforma Nunca Máis

Deixar unha resposta

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s