2009 DERRADEIRA SESIÓN

O cine  en Galiza foi un fenómeno fundamentalmente da segunda metade do século XX. A finais dos anos corenta, un número importante dos cines que existían foran teatros, e aínda que nese momento se empezaran a construír algúns novos,  non é ata a  década do cincuenta  e do sesenta cando xorden salas ao longo de todo o país. Nos 70 comeza a decadencia co peche de moitas salas, e esta  continua nos oitenta, momento no que xorden os minicines, primeiro nas cidades e logo nas vilas

Hoxe en día os cines desapareceron, funcionando só algún como o de Leiro, Seixo ou  Ramallosa, incluso desapareceron practicamente todos os minicines, quedando o cine reducido ás salas das grandes areas comerciais.

                                 

 

O canóns de proxección, as televisións de grandes dimensións e os home cinemas converteron o cine nun espectáculo individual ou familiar, pero o cine como espectáculo colectivo morreu. As salas foron convertidas en supermercados, discotecas, tendas de Zara ou tirados para construír vivendas, e os que sobreviven están reducidos a ruínas.

O proxecto Derradeira Sesión, constitue un intento por achegarse ao mundo que representou o cine, a través detas fotografías e do documental Os fabuloos irmáns da luz de Olaia Sendón.  Dous traballos realizados a través de dous medios distintos  e con estéticas de diferentes pero que se complementan. 

 

 Non se pretende realizar un estudio da historia do cine en Galiza, senón unha viaxe aos espazos que acolleron o que probabelmente foi, conxuntamente co baile a actividade lúdica máis importante. A relación co baile foi intensa, no auxe do cine, frecuentemente as dúas actividades ían paralelas, ata o punto en que había salas en que despois de proxectar a película desaparecían as filas de butacas para convertérense en salas de baile. 

 

Entre tanta ruína, hai algunha xoia  conservado polos seus donos con gran agarimo, gardada en perfectas condicións como se foran a volver a funcionar en calquera momento.

Nesta viaxe non me interesan as salas, normalmente espectaculares, que perderon a súa función e hoxe restaurados convertéronse en edificios simbólico-institucionais. O poder de evocación está naqueles que  en ruínas, lembran outra época na que ir ao cine tiña unha función social.

 

  No exterior da sala presentase un políptico de 60 fachadas de cines.

 Fotografías de 29 x 29 cm, montadas en cartón con remaches, como se  presentaban as carteleiras dos cines.  Ver fachadas

 

 

 

Todas as imaxes presentadas na sala, de paredes e teito negro, son caixas de luz, non existinto máis iluminación que a que proven das caixas . 17 Dípticos (45 x 106 cm.); 1 Tríptico (145 x 45 cm); 6 Imaxes de 43 x 48;  3 Imaxes de 100 x 100; 1 Imaxe de 80 x 120

 

 

 

 

 Nunha segunda sala preséntase o documental OS FABULOSOS IRMÁNS DA LUZ realizado por Olaia Sendón

 

Editouse un catálogo contendo todas fotografías da exposición e o documental Os fabuloos Irmáns da luz, con texto de Casimiro Torreiro.

 DERRADEIRA SESIÓN  foi organizada pola Consellería de Cultura da Xunta de Galicia.

Na Casa da Parra de Santiago de Compostela ata o día 10 de xullo de 2009

De martes a sábado: 11 a 14 e de 16 1/2 a 20 h.; Domingo: 11 a 14h.; Luns pechado